Bırakır mı insan bilerek sevdiğini?
Batırır mı gül isteyerek dikenini
Kaybeder mi sevgili nedensiz sevgisini
Bende kaybetmem sana olan nefretimi.

Her susuşunda batırırdın hançeri kalbime
Arkandan ağlayarak bakardım her gidişinde
Yakışıyor muydu bırakıp gitmek senin gibi birisine
Ah be sevdalım lanet olsun senin şu yalan sevgine.

Sanırdımki ayrılık hiç birzaman vurmayacak beni
Bırakıp gidecek birgün bir insafsızda seni
Yakıp kavuracak seni o sevdalının hasreti
Sonrada seni bitirecek benim gibi onun nefreti.

Acımayacak sana ansızın çekip gidecek
Sana o an acımadan kefenler giydirecek
Onun yokluğu günden güne seni bitirecek
Bilir misinki o sevda seni bir gün öldürecek.

Sevdalım artık unuttum ben seni
Sende acı çekerek sileceksin hayatından beni
Ağlayarak döneceksin bana geri
O zaman bende gideceğim arkama bakmadan ileri.

…B i r A v u ç
G ö z Y a ş ı

Dün gece yine sen düştün aklıma
Oturup ağladım çocuklar gibi
Sensizlik öyle zor geldiki bana
Oturup ağladım çocuklar gibi

Bir avuç gözyaşı doldu elime
En acı sitemler geldi dilime
Pişmanlık duyupta kendi kendime
Oturup ağladım çocuklar gibi

Geldin ya sevgili
Gelişinle sıcacık bahar kokuları estirdin mısralarıma…
Ilık ılık estin meltem sıcaklığında
Hece hece çözündün lal dilimde
Ve sen doldun göz kapaklarıma
Bakışlarımda sen
Ve senli bir güneş doğdu karanlığıma…

]]> http://sanasevdam.wordpress.com/2009/12/11/doymadim-sevdalara-soylemeyin-askima-dinle/feed/ 0 sanasevdam http://sanasevdam.wordpress.com/2009/11/22/gulusunu-ver-kalbini-ver-bana/ http://sanasevdam.wordpress.com/2009/11/22/gulusunu-ver-kalbini-ver-bana/#comments Sun, 22 Nov 2009 18:01:06 +0000 sanasevdam http://sanasevdam.wordpress.com/?p=216 ]]> Avuçlarımda tutacağım mayınların yerine.
Acele giden gece zamanlarında çarpacağım
bir duvar emniyetinde

/gülüşünü ver bana…
Düşerken dibe, soluklanacağım ama
asla tutmayacağım ellerini ver bana…
Tercüme edilmemiş öfkeler seyrelsin ömründe.
Yüksek sesler alçakça dinlenir.
/Bana usul sessizliğini ver…

Lütuflar karşılık ve karışıklık için sunuluyor hayatın asil isimlerince.
Adının anlamını ver bana.
Telaffuzunda özlemlerin dindiği adını ver bana.

Başkaları, bu aşkı oyalamak için var olur.
Ne kadar durdururlarsa nefesini, o kadar hızlanırlar.
/Bana kendini ver…

Her şeyden ayıkladığın kendini…
En iyi ölüm berbat bir yaşamın kıyısında bekler.
Seninle gerçeklerin intizamlı duruşunda
yalanlar yumağını çözmek için varım.
/Bana gücünü ver…
Yaralar değil canı yakan.
İzin tendeki çirkinliği ve merhemin kabadayı yardımseverliği…
Yaralarını göster ve bana izlerini ver.

Günün bütün aynaları beni gösterdi aksinde.
Baktıkça seni gördüm.
Bana var oluşunun sırrını ver.
Günbatımlarında gözümün değdiği yerlere kurul.
Senden olma güneşlere kamaşsın bakışım.
/Bana zamanını ver…

Atlardan daha hızlı koş oraya.
Soluk soluğa kaldıkça koş…
Yarını ertelediğim geçmişin geçmezliğine inat,
vaktinde yetişmek için bana,
bir kez olsun yok et geç kalışını ve durmadan koş oraya.
Bana verdiklerinle bekliyorum seni.
Düşsüz ve sonuna kadar gerçekli bir aşkın içinde…
Kuşlara takılmasın ayakların.
Takatini zorla ve koş…
Oraya… Kent soysuzlarının, aşk eşkıyalarının,
gurur kırmak için hendek kazanların,
dokunuşun esrarından acizlerin, kontrol edilmeyen sevilerin,
intiharla harlanmayan yaşamların olmadığı oraya… Koş…

Ben bütün gemileri uğurladım. Gitmeyeceğim.
İçilmiş yeminleri kustum şehrin meydanına.
Yıldız sağanağına bağır açmış bir yeryüzündeyim.
Yazılmış sözleri susuyorum.
Konuşarak, yazılmamışları siliyorum.
/Bana hecelerini ver…

Yarım kalan öykülerimin noktası olmaktan vazgeç.
Bana başlangıçlara yeter hevesini ver.

“Susacak var” edilen bir yemin, sözle tutulamayan.
Bana yüzünden çizgiler ver,
gülüşünle belirginleşen ve
hiçbir gamzeye yer açmayan.

Suya yazılmaktan kurudu kelimeler…
/Bana bir cevap ver!

Asıl Sitesi İçin Buraya

Akıllı Öğretmen – Akıllı Çözüm

AHMED ARİF Hayatı Ve Şiirleri…

Bir insanın omru ne kadardır?

Stephenie Meyer-Cehennemde..

Sinirli Değil, Soğukkanlı…

Erzurum Yöresi Kıyafetleri

İki Dil Bir Bavul

Klasik Yağmurlar

yaLanCı ve saHTeKâR!..